Biznes i ekonomia
Badania rynku
Analiza wariancji jest metodą badania zależności cech. Pozwala stwierdzić czy zróżnicowanie obiektów ze względu na cechę Y (zależną) ma swoje źródło w zróżnicowaniu między grupami wyznaczonymi przez czynnik X (niezależny). Zmienna zależna jest mierzona na skali przedziałowej, a zmienna niezależna na skali nominalnej. Analiza wariancji jest celowa, gdy mamy do czynienia z więcej niż dwoma grupami, ponieważ w przypadku dwóch grup Anova może być zastąpiona testem t-Studenta dla prób niezależnych (dla dwóch średnich). Jest to często stosowany test m.in. w projektach eCRF .
Test ANOVA charakteryzuje się pewnymi założeniami (warunkami stosowalności):
Ho:δ12=....=δk2
Do weryfikacji tej hipotezy (założenia stosowalności) stosuje się powszechnie poniższe testy:
- test Hartleya
- test Cohrana
- test Bartletta
- test Levene’a
Badanie jednorodności wariancji jest tylko założeniem analizy wariancji.
Aby wyciągnąć pewne wnioski dotyczące zależności między cechami należy zweryfikować hipotezę dotyczącą średnich w poszczególnych grupach. Hipotezy jaką stawią się w teście ANOVA to hipotezy o równości.
Jeżeli przyjmiemy hipotezę Ho, oznaczać to będzie, iż badana cecha nie różni się istotnie pomiędzy grupami, lub inaczej mówiąc średnie w grupach są takie same. Hipotezę Ho przyjmuje się zwykle dla poziomu istotności testu p>0,05. W przypadku przeciwnym, czyli p>0,05 należy wnioskować, iż przynajmniej jedna z prób różni się istotnie od pozostałych w pomiarze zmiennej Y.
wersja do druku